Boek 60 jaar volleybal Maaseik

Het boek 60 jaar volleybal Maaseik is nu online beschikbaar.

Klik op de foto om het boek gratis te downloaden.


1960-2020, Volleybalclub GREENYARD Maaseik dankt

 

 

 

 

 

 

Volleybalclub GREENYARD Maaseik dankt

duizenden mensen:

1960-2020, Mathi Raedschelders kijkt nog eens om …

SMASH: Mathi, de meeste volleybalsupporters hebben nooit een andere voorzitter gekend: hoe ben jij voorzitter geworden?

Mathi: Dat is al even geleden! Na de sponsoring door Eurosol was de club in 1981 op zoek naar een nieuwe naamsponsor. Onze toenmalige trainer, Gaby Daniëls, had door zijn job bij Hörmann goede contacten bij Gouden Gids en kon een afspraak regelen. Tijdens de rit naar de hoofdzetel in Antwerpen waren we (Gaby Daniëls, Philippe Van Cauwelaert en ikzelf) aan het overleggen hoe we de zaak gingen aanpakken. Gaby was trainer, Philippe manager, maar ik had als bestuurslid geen specifieke functie. En dus werd ik bij de directie van Gouden Gids voorgesteld als ondervoorzitter. Zo is dat enkele jaren gebleven. Ons gesprek had trouwens een positief resultaat: Gouden Gids werd voor drie jaar hoofdsponsor. In 1985 was het dan zover: Eric Van Lancker moest wegens drukke beroepsbezigheden na 12 jaar stoppen als voorzitter en zo schoof ik van ondervoorzitter door naar voorzitter van de club. En Scana Noliko werd hoofdsponsor!

Meer in ons jubileum magazine dat binnenkort uitkomt...

1960-2020, Onze youngsters brengen 50 witte rozen.

Onze youngsters brengen 50 witte rozen.

Een eerbetoon voor mensen van onze club en rond onze club die ons te vroeg hebben verlaten.

Een vereniging met een respectabele leeftijd overleeft nu eenmaal haar leden.

Daar is niets aan te doen. Maar we vergeten hen niet.

Damesvolleybal in Maaseik: mooie herinneringen!

Meer dan 30 jaar geleden was er in Maaseik ook damesvolleybal op hoog niveau! Het A-team stoomde met trainer Jos Klaps in één ruk van 1e provinciale naar de hoogste afdeling.

Scherprechter

De Maaseiker volleybaldames speelden enkele jaren een belangrijke rol in de hoogste klasse. Topploegen als Hermes Oostende, Dilbeek of Temse kwamen met schrik naar Maaseik. In Oostende en Dilbeek herinneren ze zich zeker nog de allerlaatste wedstrijd van een bepaald seizoen: leider Dilbeek verloor bij ons zodat Hermes op de valreep landskampioen werd!

Noliko

300 toeschouwers voor damesvolleybal? Dat was toen enorm, maar in Maaseik kwam het geregeld voor! Wist je overigens dat de dames enkele maanden vóór de heren al hun sponsorcontract hadden met Noliko? En wist je dat het jaarbudget in de hoogste damesklasse in de jaren 80 zowat 250.000 Belgische frank (6000 euro) bedroeg? Een hele hoop geld!

Meer in ons jubileum magazine dat binnenkort uitkomt...

1960-2020, Training geven aan een groep gedreven jongeren

We schrijven 1997. Pierre Vanhoef en Ludo Schaekers vroegen me om training te geven aan een groepje gedreven jongeren: het was een scholierenlichting die barstte van het talent.

De trainingen waren pittig, en de opkomst was altijd goed. Beter en beter worden, dat was het doel en dat gebeurde ook. Je zag de groep groeien, in de lengte maar ook in het door hen zo geliefde spel. Het waren toffe tijden. Door al die puberende hormonen waren de discussies niet van de lucht, met ouders tot op het randje van de wanhoop. Maar zodra die mannen in de zaal waren, viel alles in zijn plooi.

De vele trainingen, soms wat zwaarder, soms wat luchtiger, wierpen hun vruchten af. Deze getalenteerde ploeg wilde het onderste uit de kan halen: tijdens vakanties werd doorgetraind, op zaterdag waren er opslag-receptietrainingen, … Jaar na jaar wonnen ze titels en bekers. Van de provinciale reeksen over de divisiereeksen tot in eerste divisie! Dat sommige van die jongens in de hoogste reeks zouden terechtkomen, stond in de (volleybal)sterren geschreven.

1960-2020, nog 5 dagen

Maaseik – Van Eyck – erfgoed – volleybal – volk – zon – in de verte een streepje natuur…

1960-2020, Europees vicekampioen in Wenen … en véél meer!

Enkele vaste supporters uit Lanaken (wijlen Tony Hechtermans, Leon Corstjens, Jos Mertens, Jean-Pierre Craenen) volgden indertijd samen met Ivo Rutten en Marc(ske) Vermeulen alle thuis- én uitwedstrijden van NOLIKO Maaseik: Torhout, Antwerpen, Averbode, Roeselare, Herentals, Lanaken, Zellik …

Die eerste Europese Final-4 (Wenen, 1997), daar móésten we óók bij zijn. Er werd een busje gehuurd. Jean-Pierre zou rijden en Leon (genie in kaartlezen) zou hem assisteren.

In de vroege vrijdagavond vertrokken we richting Wenen. Tony had gezorgd voor drank onderweg: enkele petflessen vol zelfgemaakte groene cocktail van Pisang Ambon, fruitsap en (te) veel alcohol. Na 50 km was het al één groot feest in het busje. Chauffeur Jean-Pierre kon maar hopen dat er straks in Wenen nog iets overbleef … Helaas.

1960-2020, nog 7 dagen

Op het circuit tornooi in Hofstade gaat de jeugd ook samen eten…

1960-2020, Twee jaar in Maaseik

Ten eerste willen we de mensen met een Maaseik-volleybalhart (NOLIKO en GREENYARD) feliciteren met dit prachtige 60-jarige jubileum. Twee seizoenen daarvan (aug. 1990 - mei 1992) heb ik mogen meemaken.

Ons eerste jaar was ongelooflijk succesvol. Op alle fronten wonnen we prijzen: het kampioenschap, de nationale beker en ook Europees deden we het goed. Dit werd dan ook 'goed' gevierd door het team, door de club, door de sponsors en door de supporters. De vele onvergetelijke avonden bij Bèr in de Majestic bevestigen dit. Wij denken met heel veel genoegen terug aan ons verblijf in Maaseik.

Ook vele andere zaken zijn ons bijgebleven. Wandelen door het centrum van Maaseik duurde nooit lang: altijd kwamen we wel iemand tegen voor een praatje, drankje of hapje. Vooral op woensdagmorgen (markt!) smaakte een kopje koffie op een van de vele terrassen erg lekker: altijd met een bakje slagroom en een lekker koekje …

1960-2020, nog 9 dagen

Onze vervoersmiddelen hadden soms toch het een of andere kleine probleem, zoals Peter Vandenbempt in 1998 vaststelt voor onze vlucht van Kiev naar Belgorod

1960-2020, Niet blij met de kampioenstitel!

Na een zalige kampioenenviering in café Majestic zag ik dat bakker Schouben (ook een fan van de club), om 5 u ’s morgens al volop aan het werk was. Ik kocht er een mooie vlaai en Dirk spoot keurig met verse slagroom 'NOLIKO Maaseik kampioen' erop. Fier op titel en taart deed ik enthousiast een auto stoppen om de taart te tonen aan een vriendelijke mevrouw. Ze opende het portier om de tekst te kunnen lezen en ik hield de taart behulpzaam een beetje schuin. Helaas gleed ze met slagroom en al uit mijn handen, de auto in! De mevrouw was opeens niet meer blij met onze titel! Bakker Dirk spoot er een nieuwe tekst op en we hebben de taart met veel plezier genuttigd op het appartement van Yves Barthels en Nathalie in de Pelserstraat.

(René Corstjens)

1960-2020, nog 11 dagen

In Sofia gaan Wannes Rosiers en Jo Van Decraen ook goed ingepakt genieten van de sneeuw...

1960-2020, nog 12 dagen

Lijf en leden riskeren, maar altijd gefocust op de bal…

1960-2020, Nooit naar het kleine Maaseik …

Anders Kristiansson was coach in Bologna waar Mathi voor zaken moest zijn. Eddy overtuigde Mathi ervan om met Anders te gaan dineren om hem naar Maaseik te krijgen. Na een uiteraard heerlijk maal besloot Anders dat hij nooit of te nooit naar het kleine Maaseik zou gaan om daar trainer te worden.

Anders had zelf nooit kunnen denken en voorspellen dat hij 3 jaar later hoofdcoach zou worden bij deze club en in het totaal 13 jaar trainer van Maaseik zou zijn! Mathi kon toen al zeer goed overtuigen!

 

1960-2020, nog 14 dagen

Onze eigen accommodatie met Olympische allures …

1960-2020, Bijna verzopen én vermist …

Met Vital als trainer trokken we op stage en toernooi in de buurt van Avignon. We logeerden in stacaravans op een camping. Vital had als teambuilding de afdaling van de Ardèche geregeld. Fons en ik zouden halfweg zorgen voor een picknick.
Dragan Radovic had het niet zo begrepen op water en moest onder lichte druk overtuigd worden. Hij mocht in de kajak bij Luk Beesmans die al meer gekajakt had. Maar de eerste boot die omkieperde, was ... yep, de boot van Luk en Dragan. Wie er toen bij was, noemde Radovic de rest van het seizoen Kajakovic.

1960-2020, nog 16 dagen

Na Golden set geplaatst voor Final 4 in Rome…

1960-2020, Het tweede ticket natuurlijk…

We speelden in Jekaterinenburg. Voor de terugreis namen we eerst een binnenlandse vlucht naar Moskou. We kwamen daar aan op de nationale luchthaven en werden vervolgens met de bus naar de internationale luchthaven gebracht om onze reis voort te zetten naar Brussel. Op die tweede luchthaven vraagt Kristof Hoho me wat ik in mijn handen heb. “Het tweede ticket natuurlijk!”

Hij had dat blijkbaar zo niet begrepen en had dat ‘papiertje’ in de nationale luchthaven weggegooid. En dus was er maar één oplossing: met de taxi terug naar de nationale luchthaven en hopen dat het ticket ginds nog in die vuilbak zou liggen! Sommige mensen hebben altijd chance, zeker?

(Tom Schrijvers)

1960-2020, nog 18 dagen

Een van de eerdere ploegfoto's, toen nog Mavoc 75-76…

1960-2020, nog 19 dagen

Huldiging op de trappen van het stadhuis in Maaseik…

1960-2020, nog 20 dagen

De mini's, reeds lang de toekomst van onze verdere jeugdwerking…

1960-2020, nog 21 dagen

Trouwe supporters volgen ons overal, in 1997 ook in Wenen…

1960-2020, nog 22 dagen

De VIP-ruimtes zijn soms werkelijk juweeltjes, zoals in de sporthal in Jekaterinenburg…

1960-2020, nog 23 dagen

Reizen op weg naar Belgorod met een schietgebedje, vliegtuigen zijn soms klein, kleiner, kleinst…

1960-2020, Op reis door Europa…

Meer dan 120 Europese verplaatsingen brachten de Maaseiker delegaties naar alle uithoeken van Europa: van Portugal tot Finland, van Griekenland tot diep in Siberië. De kortste verplaatsing ooit was die van januari 2006 naar Evivo Düren, amper 90 km ver. 

De langste bracht ons in 2018 naar Novosibirsk, ruim 5800 km ver, al moest die andere Siberische expeditie uit 1995 (naar Nizhnevartovsk) weinig onderdoen, met 5338 km.

NOLIKO en GREENYARD Maaseik kwamen zo in contact met tal van culturen, klimaten, landschappen en geschiedenis.

Onze eerste internationale volleybalreizen (in 1986 en 1987) brachten ons nog achter het IJzeren Gordijn, in Leipzig en Berlijn. Maar ook in de jaren '90 stonden we overdonderd te kijken van de pakken sneeuw in de Siberische winters. Of in het Poolse bedevaartsoord Czestochowa, waar het stenen uit de grond vroor bij -18°C. Daags na de match, tijdens de busrit naar Warschau, moesten de spelers zelfs rondwandelen in bus omdat de verwarming niet werkte …

1960-2020, nog 25 dagen

Een van onze beste resultaten in de champions league, zilver '99 in Almeria…

1960-2020, nog 26 dagen

Onze jeugd pakt ook menige titel mee…

1960-2020, nog 27 dagen

'No Balls, No Glory', back in time…

1960-2020, nog 28 dagen

De Nationale ploeg, een extra uithangbord voor onze mooie sport…

1960-2020, nog 29 dagen

Volley neemt de gemeenteraad over…

1960-2020, nog 30 dagen

Spelers vanuit de hele wereld hebben reeds bij onze club gespeeld, herken je deze nog?

1960-2020, Volleybal is een zaalsport (deel 2)

Het openluchtvolleybal van de oertijd (50 à 60 jaar geleden) evolueerde geleidelijk naar de zaal. Herinnert iemand zich het zaaltje van Sparrendal (Lanaken)? We zagen er met eigen ogen een topwedstrijd in 1e nationale: Sparvoc tegen Rembert Torhout (met aan weerszijden van het net de legendarische internationals Berto Poosen en Roger Maes). Het was er amper hoog genoeg om te kunnen pingpongen … Nóg lager was het zaaltje van het cultureel centrum waar Dilsen toen zijn thuismatchen speelde: daar werd de steekpas uitgevonden, noodgedwongen. In Rotem en Bree moest je als coach áchter het plein gaan staan. Ernaast was gewoon geen plaats. De scheidsrechter werd er via een laddertje tegen het wandrek in een soort vogelkooi boven het net geholpen. Als de thuisploeg niet tevreden was over zijn prestatie, lieten ze hem daar na de match nog een kwartiertje sudderen. Bij Savio Houthalen mocht/moest je in het terrein gaan staan om te kunnen opslaan. De goede oude tijd, ja.

1960-2020, nog 32 dagen

Van tijd tot tijd was er ook een sportieve broederstrijd op het terrein…

1960-2020, nog 33 dagen

Prijzen vieren zoals het hoort, in open wagens door het centrum van Maaseik…

1960-2020, nog 34 dagen

De pers, aanwezig in kleine en grote aantallen, en nu ook digitaal…

1960-2020, nog 35 dagen

Ook de Sint weet onze club van tijd tot tijd te vinden…

1960-2020, nog 36 dagen

We blijven onze teams vocaal (en met het nodige slagwerk) ondersteunen…

1960-2020, nog 37 dagen

Volley, voor velen een gezamenlijke passie…

1960-2020, Volleybal is een zaalsport …

… en velen hebben nooit anders geweten. Maar 'in de goede oude tijd', 60 en zelfs 50 jaar geleden, was dat wel even anders: buiten, in weer en wind. Bij vriestemperaturen en in hittegolven. Terwijl het asfalt onder je voeten smolt of de ijspegels aan het net hingen. Als de wind wat fout zat, kreeg je je eigen service in je eigen smoel teruggewaaid. Ofwel net omgekeerd: dan vloog ie na een voorzichtig tikje losweg over het hele volleybalplein én over het hele dorpsplein van Tongerlo. In Opglabbeek landde de bal geregeld tussen de graven op de begraafplaats. In Stokkem helde de speelplaats van de jongensschool vanuit alle richtingen af naar het midden, pal onder het net. Er lag daar een ijzeren plaat over de regenwaterput. Bij regenweer stond je als 'passeur-in-de-midden' tot voorbij je enkels in het water. (Weet je dat nog, Wim Segers?) Tijdens de time-outs en tussen de sets ging de plaat even van de afvoer. In Boorsem speelde je op gravel. De goede oude tijd? Ga weg!

1960-2020, nog 39 dagen

Een geweldig feestje, maar wie weet nog waar en wanneer...

1960-2020, nog 40 dagen

Onze jeugd druk bezig in een van de sporthallen in Maaseik en omstreken...

1960-2020, nog 41 dagen

Ook de dames speelden in nationale reeksen...

1960-2020, nog 42 dagen

Er werd al heel wat afgereisd, en vele monumenten gezien…

1960-2020, nog 43 dagen

Eerste Nederlandse invloeden in Maaseik?

1960-2020, nog 44 dagen

Regelmatig groot en groots bezoek in onze arena…

1960-2020, Belgische sportclub van het jaar 1997

In 1997 beleefde de Nederlandse nationale volleybalselectie (Blangé, Zwerver, van de Goor, Görtzen, Held en van der Meulen) haar gloriejaren: Olympisch Kampioen (1996) én Europees Kampioen (1997).

Op 30 december 1997 ontving dit Oranje de Belgische nationale ploeg voor een WK-kwalificatiematch. Een klusje? Neen. België won in Tilburg met 0-3. Het Belgische team bestond volledig uit spelers van Maaseik: Heynen, Wijsmans, Roex, Reijmen, Barthels en Delanghe.

Dit was het orgelpunt van een fantastisch jaar: Noliko Maaseik won in 1997 de Belgische landstitel, beker én supercup, en kroonde zich tot Europees vicekampioen.

Speciaal voor deze unieke prestaties werd voor het eerst de trofee "Belgische sportclub van het jaar" uitgereikt. Uniek en waarschijnlijk nooit meer te evenaren ...

 

(Heb jij ook nog een leuke herinnering aan onze club? Een foto uit de oude doos? Neem dan zeker contact met ons op: als het even kan, posten we die hier óók!)

1960-2020, nog 46 dagen

Jeugd op teambuilding, het moet niet altijd volley zijn…

1960-2020, nog 47 dagen

Sporthal, Pier Luigi Nervi, Rome - Italië, 2008…

1960-2020, nog 48 dagen

Topsport brengt helaas ook soms blessures met zich mee…

1960-2020, nog 49 dagen

Vreugde na de bekerfinale 2012…

1960-2020, nog 50 dagen

De omroeper van dienst langs de zijlijn…

1960-2020, nog 51 dagen

Volley is altijd emotie...

1960-2020, Onmogelijk? Bij Maaseik kan dat wél!

Van 0-2 achter naar 3-2 winst: niet alledaags, maar GREENYARD Maaseik maakte dit in 2019 vier keer mee! In absolute topmatchen! Drie keer internationaal en één keer tegen dé rivaal in België.

Op 11 mei in Roeselare: de waanzinnige ontknoping in de ultieme wedstrijd van de play-offs: Knack leidt met 2-0, Maaseik wint met 2-3 (13-15 in de tiebreak).
Op 4 december in Ankara: Halkbank leidt met 2-0; Maaseik wint met 2-3.
Op 11 december in eigen STEENGOED Arena: Zenit Kazan leidt met 0-2; Maaseik wint met 3-2 (20-18 in de tiebreak).

Het omgekeerde overkomt ons óók wel eens: op 13 februari leidt GREENYARD Maaseik in de Champions League met 2-0 tegen Berlijn. Matchballen in de 3e set! Een nieuwe Europese stunt? Nietes. Uitslag: 2-3 (13-15 in de tiebreak).

En soms is het ook een verhaal van net niet: op 8 mei, in de voorlaatste wedstrijd van de play-offs, leidt Roeselare hier met 0-2. Bordjes komen gelijk: 2-2. Knack wint de tiebreak met 12-15.

1960-2020, nog 53 dagen

Toen mocht er nog gedweild worden...

1960-2020, nog 54 dagen

Oude bekenden op het 50-jarig jubileum...

1960-2020, nog 55 dagen

Toen al met duidelijke uitleg...

1960-2020, nog 57 dagen

Ook de kleine wasjes dienen af en toe gedroogd...

1960-2020, nog 59 dagen

Altijd met zeer goede verzorging voor de spelers

Vandaag beginnen we af te tellen …

Volleybalclub GREENYARD Maaseik wordt dit jaar 60. Oud? Nee hoor, alive and kicking! Springlevend. En een vereniging die zichzelf respecteert, hoort zo'n lustrum te vieren.

Op 17 maart (nog 60 dagen) is het exact 60 jaar geleden dat nieuwbakken voorzitter Jef Verbeek en secretaris Karel Vanbergen hun handtekening plaatsten onder het officiële aansluitingsformulier van het BVBV ('Belgisch Volley Ball Verbond'). De nieuwe club bestelde enthousiast 21 vergunningen, betaalde een inschrijvingsrecht van 675 frank (vandaag een kleine 17 euro; toen een startkapitaal) en begon aan een rood-groen avontuur dat achteraf gezien doet duizelen.

Vanaf vandaag tellen wij af naar die 60e verjaardag. Tot dan posten we hier elke dag een foto of een leuke anekdote uit ons roemrijke verleden.

(Heb jij ook nog een leuke herinnering aan onze club? Een foto uit de oude doos? Neem dan zeker contact met ons op: als het even kan, posten we die hier óók!)

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
Inhoud syndiceren

Powered by HostYou - Webbuilding & Design by ZuPP - Mastered by MVe/PMa - Engineering by Co-Ko - Copyright © 2020

CONTACT

 

Volleybalclub GREENYARD Maaseik

Sportlaan 10 - 3680 Maaseik

T: 0032 (0) 89 56 26 78

F: 0032 (0) 89 56 10 59

E: info@vcgreenyardmaaseik.be