Maaseik, 1 november ’11 - seizoen 2011-2012, Nr 29

ZILVEREN JUBILEUM

Op Allerheiligendag 2011 is het precies 25 jaar geleden dat NOLIKO Maaseik zijn eerste Europese bekerwedstrijd speelde: in de Europabeker voor Bekerwinnaars in het Oost-Duitse Leipzig. Intussen heeft onze club er al 182 Europacupwedstrijden op zitten, maar die eerste was toch wel iets speciaals en diegenen die er bij waren zullen dit avontuur nooit vergeten.

 

WAT ER AAN VOORAF GING …

Reeds bij de loting verbleekte het NOLIKO-bestuur: SC Leipzig, bekerwinaar van de DDR, was een topper in die tijd: de DDR was zelfs wereldkampioen geworden in 1970 en haalde zilver op de Spelen van München 1972: het lag toen wel enkele jaren terug, maar toch.

Onze trainer-coach Jos Klaps besloot daarom SC Leipzig te gaan scouten: geen sinecure om even achter het Ijzeren Gordijn te wippen. Jos had de competitiewedstrijd Dinamo Ostberlin – SC Leipzig uitgekozen. Tamelijk eenvoudig om ongemerkt de tegenstander te scouten.

Vliegen van Düsseldorf naar West-Berlijn, dan de U-Bahn nemen naar Checkpoint Charlie, Oost-Berlijn bezoeken met een ééndagsvisum, naar de sporthal in Oost-Berlijn en na de match terug via Checkpoint Charlie naar West-Berlijn.

In theorie een mooi plan, maar … aan Checkpoint Charlie moest Jos Klaps een hele resem vragen invullen over de bedoeling van zijn bezoek. Diegenen, die het destijds hebben meegemaakt weten wat ik bedoel. Jos vulde alles netjes in alsof hij een toerist was.

Hij werd dan ook beleefd uitgenodigd in de toeristenbus te stappen om een rondrit te maken door Berlin, Hauptstadt der DDR. Jos wimpelde heel beleefd het voorstel af en toen gingen de poppen aan het dansen.

Hij werd door de Volkspolizei in een kamertje apart genomen voor een grondig verhoor. Een spervuur van vragen werd op onze arme Jos afgevuurd: “Was machen Sie hier?” “Was haben Sie vor?” “Wollen Sie einer unseren Mitbürgern entführen?”

Jos ging uiteindelijk door de knieën en biechtte alles op: ik ben trainer van NOLIKO Maaseik en wil de match Dinamo –SC Leipzig gaan scouten. Een telefoontje naar Leipzig gaf de bevestiging en Jos mocht uiteindelijk Oost-Berlijn binnen.

Toen hij een paar uur later zich terug meldde bij Checkpoint Charlie om weer naar West-Berlijn terug te keren, stond hij voor een volgend probleem. Door de hele consternatie bij de “Einreise” had de Volkspolizei vergeten het inreisvisum in zijn paspoort te stempelen.

Hij werd dan ook geconfronteerd met een nors: “Wie sind Sie die DDR reingekommen?”

Het kostte dan ook heel wat moeite om dit verhaal nog eens uit te leggen, maar uiteindelijk belandde Jos terug voor middernacht op West-Berlijns grondgebied.

 

DE EERSTE EUROPACUPMATCH

U kunt zich voorstellen dat het NOLIKO-bestuur niks onverlet zou laten om deze reis tot in de puntjes voor te bereiden. Leipzig lag slechts een dikke 600km van Maaseik, maar het Ijzeren Gordijn passeren zorgde in die tijd voor zo veel oponthoud, dat besloten werd één dag vroeger te vertrekken. De spelersbus vertrok dan ook al donderdag 30 oktober en de delegatie overnachtte in Bad Hersfeld, de laatste stad voor de Oost-Duitse zonegrens. ’s Anderendaags ging het dan via Eisenach (hier stapte de officiële Oost-Duitse begeleider op onze bus) Erfurt en Weimar naar Leipzig.

Er waren natuurlijk ook veel NOLIKO-supporters, die deze eerste Europese match van hun club wilden meemaken. Er werd besloten één bus in te leggen en 55 gelukkigen mochten mee.

De supporters verzamelden vrijdagavond 31 oktober in restaurant De Bokkerijder voor een laatste avondmaal en tegen middernacht vertrok het gezelschap goedgemutst richting DDR.

De bus stond reeds 4 uur later aan de zondegrens Hersfeld–Eisenach en moest noodgedwongen enkele uren wachten op de vrouwelijk begeleider, die met de trein vanuit Leipzig naar Eisenach kwam. De controle van de Vopo’s op de bus was voor de rumoerige supporters zo “indrukwekkend” dat zelfs Nico Gonnissen er stil van werd!

Leipzig was in die tijd zo wat de “modernste” stad van het hele Oostblok, dankzij de Leipziger Messe, maar toch waanden de meeste zich in een stad, zoals die voor de oorlog moest hebben uitgezien.

Voor de NOLIKO-supporters werd het een unieke ervaring en enkele hebben er zelfs Oost-Duitse vrienden aan overgehouden, die ze in het Leipziger “nachtleven” hebben leren kennen.

En na de val van de Muur, drie jaar later, hebben deze vrienden Maaseik kunnen bezoeken: iets wat ze toen voor onmogelijk hadden gehouden!

Over de match zelf kunnen we kort zijn: het onervaren NOLIKO Maaseik verloor met 3-0 (15-12, 15-13 en 15-13). Wim Segers – Benno Beenders – Roger Schoonbroodt – Johan Praets – Dariusz Kurek – Slawomir Kurek – Eddy Evens en de 17-jarige Vital Heynen verloren ook de return één week later in Maaseik met 2-3 en zo eindigde het eerste Europese avontuur van NOLIKO Maaseik al in de eerste ronde.

Maar er werd voldoende ervaring opgedaan om enkele jaren later verder door te stoten: eerst één ronde verder, dan de kwartfinales om in 1997 voor het eerst de Final-4 te bereiken.

En dit werd nadien nog vijf keer overgedaan … 

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie

Powered by HostYou - Webbuilding & Design by ZuPP - Mastered by MVe/PMa - Engineering by Co-Ko - Copyright © 2020

CONTACT

 

Volleybalclub GREENYARD Maaseik

Sportlaan 10 - 3680 Maaseik

T: 0032 (0) 89 56 26 78

F: 0032 (0) 89 56 10 59

E: info@vcgreenyardmaaseik.be