Lotto Cup Finals: Decospan Menen - VC GREENYARD Maaseik

Zaterdag 11 april ’26 om 13u35 Decospan Menen - VC GREENYARD Maaseik 3-2 (26-24 25-21 21-25 23-25 15-10) - scouting

Het wordt helaas nog wat langer wachten op een nieuwe bekerzege. De finale tegen Menen werd een afknapper van jewelste: twee sets lang zocht GREENYARD naar zichzelf in zowel opslag, receptie als aanval. Was het de indrukwekkende sfeer in de AFAS Dôme? Wie zal het zeggen?
Na twee verliessets vonden Finoli en zijn maats de weerbaarheid waarmee ze dit seizoen al zoveel scheve situaties hadden rechtgezet en ze sleepten een tiebreak uit de brand.
Maar daarin hervielen onze rode garde in de fouten uit het begin van de wedstrijd. Drie opslagmissers, drie outsmashes… Menen deed het zoveel beter in die vijfde set en won zo verdiend de eerste beker uit zijn geschiedenis.

Set 1: 24-26
Coach Woicki begon aan dé uitdaging van het jaar in de AFAS Dôme met zijn vertrouwde basis. Waren het dan toch de zenuwen?
Finoli, Perin en Meijs misten hun eerste opslag, terwijl Lankinen met een ace voor het eerste verschil in ons nadeel zorgde: 3-6. Pas na 8-11 kropen we wat dichter, maar Meijs zag de kans op de gelijkmaker stranden in het blok van Gempin.
Dat Menense blok functioneerde uitermate efficiënt, onze aanvallers geraakten er slechts zelden langs: 11-14. Vandevelde verraste Perin met een floatopslag voor 11-15. Jurkovics trakteerde Sil Meijs op een nieuw killblock: 12-17. Freimanis hielp ons na 16-21 bijna terug in de race bij 20-22 en een opslag van Finoli bracht ons nog heel dichtbij bij 22-23. Bij 22-24 werkte Meijs setbal één weg, een goeie opslag van Perin leidde naar 24-24. Zijn volgende service miste de achterlijn nipt, Vandecaveye deed beter voor Menen en trok de eerste set toch naar West-Vlaamse kant: 24-26.

Set 2: 21-25
Ook in set twee liet onze opslag het compleet afweten. Meijs scoorde wel een paar aanvallen en Ronkainen behoedde ons met een killblock voor een vroege achterstand. Die kwam er toch toen Vandecaveye tweemaal een lange rally afrondde: 8-10.
Met onze vijfde servicemisser van de set gaven we menen vrij baan naar 9-12. Een furieuze Finoli pepte zijn maats op in een time-out. Heel even rendeerde dat, want Meijs blokte naar 11-12. Maar Sil smasht out voor 11-14. Freimains blokte ons naar 13-14, maar het duo Lankinen-Vandevelde kneep ons helemaal plat met drie killblocks op rij: 13-18.
Opnieuw gingen we in de achtervolging: de eerste ace van Pierre Perin en een killblock van Fafchamps brachten ons op 20-22, maar de opslag van uitblinker Vandecaveye bracht onze receptie opnieuw in de problemen: 20-24. Onze negende (!) opslagfout van set twee werd ons fataal: 21-25.

Set 3: 25-21
Na liefst 16 opslagmissers (7 + 9) hadden we onszelf met de rug tegen de muur gezet. Sam Fafchamps had dat goed begrepen en opende set drie met een killblock op Gempin. Ronkainen en Freimanis volgden zijn goeie voorbeeld: 8-3.
Hoofdaanvaller Gimeno gaf ons betaald antwoord met twee muurtjes op Perin: 9-7. Lankinen acete de kloof zo goed als helemaal dicht: 9-8.
De Menen-fans hun reputatie alle eer aandeden met slogans als ‘Finoli-Jeanet’ , maar dat inspireerde onze kapitein tot een zuinig blokje voor 12-9.
Tot 22-19 hielden Meijs en Perin het groene gevaar mooi op respectabele afstand. Jurkovics en Lankinen morsten op hun beurt met de opslagen en Perin frommelde de eerste setbal door het blok: 25-21.

Set 4: 25-23
Ook in set 4 zorgde Sam Fafchamps voor het eerste punt en voor een loeier van een ace. Maar pas na een drieblock op Vandecaveye kwamen we op voorsprong: 9-7. Helaas, bij 10-9 kende Vandecaveye alle geluk met een ace dankzij de netrand: 10-10.
Sil Meijs zat nu helemaal in de wedstrijd en hij torende steeds vaker boven de Menense muurtjes uit en leidde ons naar 16-14.
Gelukkig hadden we de VAR om de foutief toegekende 16-16 alsnog in 17-15 om te zetten.
Maar Menen stelde toch gelijk bij 18-18.
Coach Woicki haalde zijn joker boven met Tijmen Bus en die blokte meteen raak: 21-19.
Alweer hadden we de VAR nodig om een fout geblazen touché terug te draaien: 23-20 was het resultaat. Maar ook Menen had een jonge joker met Stoliar en die serveerde naar 23-22.
Sil Meijs peerde naar 24-22 en Vandecaveye smashte out: 25-22.
Veel heisa aan Menense zijde, die nog een ellenlange VAR uit de brand sleepten. De hele bank van Menen ging over de schouder hangen van de video, met succes. Blijkbaar had de bal de antenne licht geraakt: 24-23.
Alle moeite was vergeefs: Sil scoorde simpel de 25-23.

Set 5: 10-15
De tiebreak begon dramatisch met een outsmash van Perin en een reeks slecht uitgespeelde aanvallen: 0-4.
Twee nieuwe opslagfouten hielpen ons geen centimeter dichter: 3-7 en toen Perin nog een keertje buiten mikte was de toestand bij de kantwissel hopeloos: 3-8.
Sam milderde nog tot 9-11 met een goeie opslag, maar Gempin repliceerde voor 9-13.
Good old Sinnesael, 40 jaar oud, mocht zowaar nog tweemaal scoren en toen Meijs op matchpunt buiten smashte ontnam een weifelende scheids Cambré, geheel naar het beeld van zijn wedstrijd, aan Menen de ontlading door nog maar eens een VAR-check aan te vragen.
Het beeld bevestigde wat iedereen gezien had: out. Eén en al droefnis bij GREENYARD, een en al vreugde bij Menen, dat de eerste beker uit zijn clubgeschiedenis naar West-Vlaanderen sleepte. En toegegeven, het was verdiend, zeker omdat ze in de eerste twee sets wél hun beste niveau haalden en onze jongens niet.

GREENYARD Maaseik: Meijs 24, Perin 19, Fafchamps 11 Freimanis 7, Ronkainen 9, Finoli 1. Libero: Breilin. Kwamen in: Drahonovsky, De Vleeschhauwer, Von Sydow, Bus 1.
Decospan MENEN: Vandecaveye 15, Gimeno 25 Grempin 13, Jurkovics 4, Van de Velde 6, Lankinen 8. Libero: Cannesant. Kwamen in : Kindt, Stoliar 1. Vanneste, Sinnesael 3.