Woensdag 25 maart ’26 om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - SVG Lüneburg (GER) 1-3 (25-15 20-25 22-25 24-26) - scouting
Het wordt aartsmoeilijk voor GREENYARD Maaseik om de finale van de CEV-cup te bereiken.
Met heerlijk demonstratievolleybal verwenden onze rood-groenen de 2400 kijkers: ze rolden Lüneburg op met 25-15. Maar bij 12-9 in set twee keerden de kansen: onder aanvoering van het 18-jarige toptalent Enlund kraakte het Duitse team de code van de STEENGOED Arena.
Na vijf Europese thuiszeges moest GREENYARD zijn meerdere erkennen in het collectief beresterke Lüneburg: 1-3.
De finale kan nog, maar de opdracht is aartsmoeilijk: eerst moeten we volgende donderdag in Lüneburg winnen met 0-3 of 1-3 en daarbovenop moeten we dan nog een Golden Set naar ons toe trekken.
GREENYARD zou GREENYARD niet zijn als we die uitdaging niet aangaan.
Set 1:
Sam Fafchamps opende de debatten wel met een killblock, maar al snel werd duidelijk dat de bezoekers een heel atletisch collectief hadden presenteerden met vooral de 2m08 grote Young als boeman in het blok: 4-6. Ronkainen trok ons snel op gelijke hoogte met een lepe service, en Finoli verraste de Duitse verdediging tweedehands: 7-7.
Pierre Perin serveerde tweemaal loeihard en dat stelde ons in staat om tweemaal te counteren: 11-9. Sil Meijs, al tweemaal afgeblokt, nam revanche met een muur op de Zweed Gruvaeus: 13-10.
Het dak ging er helemaal af, toen Freimanis en Perin in een lange rally drie Duitse aanvallen op rij terugstuurden en bij de vierde helemaal succes kenden met een killblock: 16-12. Perin, zelf tweemaal afgeblokt, koos dan maar voor een heerlijke tipbal: 18-13.
Meijs deed zijn muurtje tegen Gruvaeus nog eens over en met heerlijk verdedigend werk sloopten onze jongens het bezoekende vertrouwen compleet: 23-14. Meijs poeierde de 25-15 raak.
Set 2:
Lüneburg-coach wisselde zijn ervaren hoofdaanvaller Byam in voor de piepjonge (18-jarige) Zweed Enlund en hij zag zijn team ook in set twee met voorsprong beginnen, toen boeman Young een service op de achterlijn dropte: 1-3.
De Maaseikse bloklijn dreef Lüneburg tot wanhoop, met als gevolg dat Gruvaeus tweemaal op rij out smashte: 10-8. Perin retourneerde de smash van de 15 cm langere Enlund magistraal terug op de vloer: 12-9.
Ditmaal kende het feestje geen vervolg: spelverdeler Välimaa zette zijn maats op weg naar 12-12, waarna Enlund plots uit zijn krammen schoot met een zes op zes en een ace: 17-20.
Perin raakte niet door het blok van Howe en ditmaal zakte de Maaseikse receptie weg: 18-23. Champlin maakte uit bij 20-25.
Set 3:
De bezoekers trokken hun overwicht gewoon door bij aanvang van de derde set. Bij 6-9 kende Champlin dan nog een gelukje met een netroller-ace: 6-10. Perin blokte Enlund nog een keertje af (8-10), maar middenblokker Howe deed niet onder voor zijn collega Young: 11-15. Een blok van Finoli en Fafchamps bracht ons bij 15-17 dichterbij, maar Champlin acete de kloof weer groot bij 15-19. Eliot kwam Sil Meijs met succes aflossen: 17-19. Daar hield de remonte op, want een aanval van Perin landde centimeters out: 17-22. Meijs milderde nog tot 22-24, maar Howe trof raak bij het tweede setpunt: 22-25.
Set 4:
24-26 Met veel hulp van de netrand acete Sam Fafchamps GREENYARD op voorsprong in set vier en dat gaf nieuwe moed. Sil Meijs vond zijn beste aanval terug: met een vier op vier stuwde hij ons naar 8-5. Ook die bonus smolt snel weg omdat Lüneburgs libero Takahashi zelfs onze zwaarste opslagen meesterlijk neutraliseerde en de Zweed Gruvaeus helemaal onder stoom kwam: 12-12. Bij 17-17 verraste spelverdeler Välimaa onze Pierre met een zwabberservice 17-18. Een killblock van Howe op Fafchamps leek de doodsteek te geven: 18-21. Maar Maaseik gaf niet op: na een heerlijke redding van Breilin stelde Meijs gelijk bij 22-22. Perin werkte een eerste Duitse matchbal weg bij 23-24, maar bij de tweede poeierde Meijs net buiten: 24-26.