Zo flinterdun als een bodemplaat
Vechtlust en koelbloedigheid. Die beide kwaliteiten hadden we vorige week nog toegeschreven aan ons vernieuwde GREENYARD-team na zijn spetterend optreden tegen Roeselare.
In Craiova trokken onze jongens die lijn door, met een knappe Europese kwalificatie tegen de sterkste ploeg uit Roemenië als gevolg. Alleen jammer dat we daar de beide matchballen niet konden verzilveren in de tiebreak. Zondag schreven we een gelijkaardig scenario in Leuven. Vechtlust genoeg om na een 2-1-achterstand nog een tiebreak af te dwingen, maar daarin ging ook ditmaal 11-13 en een matchbal de mist in.
Twee tiebreaks verloren in vijf dagen. Zijn onze jongens dan toch niet koelbloedig genoeg? Het antwoord is neen. Eerst en vooral mochten ze verzachtende omstandigheden inroepen: het moordende ritme van twee wedstrijden per week met bovendien twee zware reisdagen -11 uur heen naar Craiova, 14 (!!) uur terug- zat zondag nog duidelijk merkbaar in lijf en leden.
Ten tweede: het verschil tussen winst of verlies in topsport is vaak flinterdun. Zo dun als een bodemplaat in de Formule 1.
Onze fans en de vele Leuvense kijkers in de Sportoase konden er zondag van meespreken. Tot viermaal toe werd een videochallenge fel gecontesteerd. Zelfs op de vertraagde beelden zag de thuisploeg iets anders dan het bezoekende team. De videorefs zaten minutenlang met de handen in het haar besluiteloos te turen naar de beelden. De lijn tussen in en out, tussen netfout of niet was telkens flinterdun.
Net als die bodemplaat in de Formule 1. Maar er is een verschil tussen het businessmodel van de bolides en onze volleybalsport. Het circusnummertje dat in die autosport wordt opgevoerd via de groene tafel ondermijnt alle geloofwaardigheid van de Formule 1.
Hoe anders valt te verklaren dat uiterst zelden een overtreding op de afmetingen van die bodemplaat wordt vastgesteld? En dan net bij de nummers 1 en 2 in de rangschikking. Net op het juiste moment.
De machtige F1-bonzen moeten kost wat kost, vermoedelijk gestuurd door Netflix en andere partners, de spanning erin houden zodat de resterende races in de zandbak bij de sjeiks niet voor spek en bonen gereden worden.
Ook al zal de vurige volleybalfan, af en toe verblind door zijn clubliefde, het tegendeel vermoeden, in ons volleybal zien we die manipulaties niet. Bij ons gaat het nog om titels, bekers en om de eer van de club.
Dat zal woensdag ook weer zo zijn, wanneer Tectum Achel over de vloer komt in de STEENGOED Arena. Vorig seizoen eindigden onze Limburgse buren op de derde plaats, één stek hoger dan GREENYARD Maaseik. Daarmee kroonden ze zich tot dé ploeg van Limburg.
Die eer willen we absoluut weer van hen afsnoepen. Daar is nog een tweede reden voor: in de race naar de top 4, die recht geeft op een plaats in de BeNeConference. telt elk puntje. Dat hebben we vorig jaar gemerkt, dat is ook nu zo in een competitie waarin het verschil tussen alweer zes ploegen heel klein is. Flinterdun zelfs. Zoals een bodemplaat.
Speelkalender:
- Woensdag 26 november om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Tectum Achel
- Zaterdag 29 november om 20u30 Caruur Gent - VC GREENYARD Maaseik
- Woensdag 3 december 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Knack Roeselare
- Zaterdag 6 december om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Volley Guibertin
- Woensdag 10 december om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Tourcoing L. M. (FRA) (CEV 1-16 H)
- Zaterdag 13 december om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Decospan Menen
- Zaterdag 20 december om 20u30 Tectum Achel - VC GREENYARD Maaseik
- Vrijdag 26 december om 18u00 Knack Roeselare - VC GREENYARD Maaseik
