GREENYARD rijmt op Van Aert
Het heeft niet mogen zijn. De AFAS Dôme had onze hemel moeten worden, maar het werd zaterdag onze hel. Daags voor de renners door die van Roubaix gestuurd werden, beleefden wij onze nachtmerrie in die van Antwerpen.
Wat vroeger het Sportpaleis heette, werd een verdoemd spookhuis. Net als bij onze vorige passages in die tempel aan de Antwerpse ring in 2017 en 2018.
Tal van muzikale grootheden beleefden er gloriedagen op het podium, voor GREENYARD Maaseik eindigde elke optreden totnogtoe er in teleurstelling en tranen.
Tranen ook, jawel. Tranen bij onze jonge spelers die hun ambities gefnuikt zagen, tranen ook bij onze ervaren kapitein.
Juan Finoli hoeft zich daarvoor allerminst te schamen, integendeel. Zijn emoties bewijzen alleen maar hoe hard hij uitgekeken had naar de trofee wie hij had willen schenken aan het team dat hem twaalf jaar geleden zijn eerste kansen gaf in Europa.
Tranen horen bij topsport. Tranen van ontgoocheling, tranen van geluk. Dat hebben we gezien bij Wout Van Aert.
Jarenlang heeft hij gewerkt om de top te bereiken. Jarenlang heeft hij moeten wachten op de ultieme beloning. Al zijn tegenslagen veegde hij weg door harde trainingsarbeid.
Als er één kwaliteit is waarop onze spelers, ondanks deze nederlaag, trots mogen zijn, dan is het hun werkkracht. Coach Woicki heeft hen daarvoor al vaak geprezen dit seizoen.
Werk op training is de basis, de resultaten volgen dan wel. Daar hebben we dit seizoen al veel mooie staaltjes van gezien. Tourcoing, Galatasaray, Roeselare… ze hebben allemaal al kennis gemaakt met onze slagkracht en weerbaarheid.
Zaterdag mocht het niet zijn. Hadden we de verkeerde pedalen gestoken? We reden in elk geval lek in het begin van de wedstrijd. Tot tweemaal toe. We knokten terug tot we weer aanhaakten bij de koploper, maar in de spurt voelden onze benen als spaghetti.
Er resten ons nu een tiental dagen om de schrammen te laten helen en de banden weer op te pompen.
Volgende week woensdag vatten we de laatste uitdaging van dit seizoen aan: de strijd om de landstitel. Opnieuw zal de tegenstand zwaar zijn: Menen of Aalst in de halve finales en hopelijk Roeselare in de finale. Knack Roeselare, het team dat al jaren over het Belgisch volleybal heerst met de présence van Pogačar.
Tegen al die Oost- en West-Vlaamse ploegen nemen we de handschoen op. Met plezier en met ambitie. Want opgeven doet GREENYARD dus nooit. Dat ligt niet in onze Aert.
Onze speelkalender:
1/2 finale LOTTO Volley League “best of 3”.
- Woensdag 22 april om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - winnaar Menen/Aalst
- Vrijdag 24 april om 20u30 winnaar Menen/Aalst - VC GREENYARD Maaseik
Eventueel
- Zondag 26 april om 17u00 VC GREENYARD Maaseik - winnaar Menen/Aalst
Finale LOTTO Volley League “best of 5”
- Vrijdag 1 mei
- Dinsdag 5 mei
- Vrijdag 8 mei
Eventueel
- Dinsdag 12 mei
- Vrijdag 15 mei
