De jonge wolven trekken naar de Heimat
Onlangs hoorden we op het nieuws dat de wolvenpopulatie in Limburg wellicht sterk is afgenomen. Noëlla en haar welpen lijken met de noorderzon verdwenen.
Wie dat bericht verspreid heeft, was beter komen kijken naar de beklijvende pot volleybal die GREENYARD Maaseik woensdag opdiste in een dolenthousiaste STEENGOED Arena. Liefst 2400 dolenthousiaste toeschouwers konden er een roedel jonge wolven spotten, in GREENYARD-truitjes. Onvervaard, vlijmscherp en razendsnel. En ongenadig.
Voor de zoveelste maal dit seizoen beten onze jongens keihard terug na het verlies van de eerste set. Thuis tegen Roeselare, Menen, Tourcoing, Groningen en nu Galatasaray, uit bij Alanya en in Tourcoing (waar we zelfs 2-0 achter kwamen), werden we in het nauw gedreven, maar counterden we keihard.
Die veerkracht is stilaan het handelsmerk van GREENYARD in de campagne 25-26. Ongebreideld en onstuimig, want we hebben de veruit jongste ploeg in de CEV-cup van dit jaar.
Een Wolfpack hebben we dus op het veld staan. Het contrast met de sterren van Galatasaray kon niet groter zijn. Bij momenten lieten die zich verscheuren als makke lammetjes.
Nochtans verklapte een bestuurslid ons voor de wedstrijd dat het budget van zijn volleybalteam rond de 6 miljoen euro cirkelt, meer dan het drievoudige van Maaseik. En dat de Turkse volleybalbond voor hen in Istanboel een nieuwe zaal plant met 10.000 zitjes.
Wat een grootheidswaanzin. In Istanboel kwamen er hooguit 150 fans kijken naar de heenmatch, bij de return bleken slechts een 30-tal van de vele aangekondigde fans aanwezig in het met veel werkuren aangepaste supportersvak zonder stoeltjes.
De vedetten bleven overigens niet in Maaseik overnachten. Zij verkozen een hotel met veel sterren in Sittard, waar ze opgehaald werden door een van de luxebussen die Galatasaray in West-Europa heeft gestald.
Het resultaat van die verwennerij bleek op het veld. Galatasaray deed onze wolven één set pijn en dat is het laatste wat je met roofdieren mag doen. Het antwoord was verbluffend. Met huid en haar werden de Turkse Roodkapjes opgepeuzeld, in de thriller op het eind van set vier zetten wij onze tanden in de prooi, vastbesloten om ze niet te lossen.
Na afloop van de twee uur durende feestavond hoorden we alleen maar bewonderende commentaren. Dit jonge GREENYARD Maaseik heeft de harten veroverd van een hele regio.
Vijf tegenstanders hebben we nu al overleefd en zo staan we voor het eerst in vijf jaar nog eens in de halve finales van een Europabeker. Wij kijken met alle respect naar de prestaties van Roeselare in de Champions League en we feliciteren graag Lindemans Aalst met zijn finaleplaats in de veel minder zware Challenge Cup, maar voor deze halve finale hebben we topteams uit Frankrijk, Tsjechië en Turkije moeten uitschakelen. Galatasaray speelde dit seizoen overigens de groepsfase van de Champions League en won daarin twee duels. Net als onze volgende tegenstander SVG uit Lüneburg, lijstaanvoerder in Duitsland en recent nog winnaar van de Duitse beker.
Tegen hen proberen we onze eerste Europese finale sinds 2008 af te dwingen, eerst thuis op 25 maart, daarna uit. Op donderdag 2 april moet het gebeuren, daar op de Lüneburger Heide.
Nou, was het niet uit die buurt dat wolvin Noëlla en haar mannelijke vriendjes naar Limburg waren afgezakt? Hoog tijd dus dat onze wolven eens een bezoek brengen aan hun Heimat. 480 km ver met een bus vol wolven. De rit naar Groningen van zondag biedt ons daarvan al een mooie voorsmaakje: 300 heen, 300 km terug. Om ginds onze tanden te tonen tegen Lycurgus.
Onze speelkalender:
- Zondag 15 maart om 15u00 Lycurgus Groningen - VC GREENYARD Maaseik
- Woensdag 18 maart om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Draisma Dynamo Apeldoorn
- Zaterdag 21 maart om 20u30 VC GREENYARD Maaseik - Orion Stars Doetinchem
- Zaterdag 28 maart om 20u30 Simplex SSS Barneveld - VC GREENYARD Maaseik
- Vrijdag 3 april om 20u00 Draisma Dynamo Apeldoorn - VC GREENYARD Maaseik
