Brons, zilver en goud = Ploeg van het Jaar
De gouden tijden van GREENYARD Maaseik herleven! Wat een feest was het in de STEENGOED Arena. Bijna 3.000 toeschouwers waren dinsdagavond getuige van de fantastische apotheose in de mooiste volleybalhal van België.
Tot diep in de nacht danste het Maasland om onze herwonnen landstitel. Zeven jaar wachten mondde uit in een gigantisch volksfeest. De heerschappij van Roeselare was gebroken.
Super-Sil, de drie F’en (Fantastische Finoli, Fenomenale Freimanis, Fabuleuze Fafchamps), de briljante Breilin, Power-Pierre en Rocky Ronkainen duwden de West-Vlaamse aartsrivaal genadeloos kopje onder. Vijftien killblocks en zeven aces kreeg die om de oren. Dat heet in mooi Nederlands ‘een blauwtje lopen’.
Niet alleen ons basis- zevental verdient de grootste lofbetuigingen. In de huppelhoek juichten de wisselspelers even hard mee: de jongens die zich op elke training het vuur uit hun sloffen liepen en sprongen om het niveau van de ploeg op te krikken.
Eliot De Vleeschhauwer, Oskar Von Sydow, Tijmen Bus, Thomas Neyens, Rens Bogaerts, Matous Drahonovsky, Joppe Wolters… In de wedstrijden kregen ze allemaal weinig kansen om ook hun kwaliteiten te tonen, maar ze toonden zich voorbeeldige teamplayers en verdienen op hun beurt alle lof.
De man die al dat jong geweld tot een machine kneedde, kwam vorige zomer uit Polen. Pawel Woicki. Hij staat nu in de galerij der monumenten van Maaseik, in het rijtje met Anders Kristiansson, Vital Heynen en Joel Banks.
Bij elke gelegenheid benadrukt Woicki dat zijn spelers de klus klaarden, maar zijn eigen rol minimaliseert hij telkens. Onterecht. Je moet het maar doen: in een vreemd land een bende jonge wolven met zeven nationaliteiten tot grote hoogtes stuwen, dat verdient oneindig veel respect. Zijn werkdag telde 24 uren, een attitude die gedeeld werd door zijn staf, die met Maaslandse verbetenheid in de schaduw mee bouwde aan het succesverhaal.
Bedankt dus ook Ivan Jansen, Guy Schroyen, Ivo Rutten, Luc Beesmans, Fons Vranken, Tobren Martens en al die andere medewerkers, vrijwilligers en sponsors. Dankzij hun werk in de schaduw namen we de maat van soms arrogante grootheden als Tourcoing en Galatasaray.
Bedankt ook aan de supporters die dit jaar weer in grote getalen de weg vonden naar onze STEENGOED Arena. Van de laatste finalematchen maakten ze twee dolle dinsdagen, door hun steun mepten onze jongens nog wat harder op elke bal.
Het resultaat mocht er wezen: jarenlang heeft GREENYARD gezocht naar zijn identiteit van absolute topploeg. Dit seizoen heeft het die teruggevonden. Met als resultaat brons in de CEV-cup, zilver in de Belgische beker en goud in het kampioenschap.
Met die prachtige resultaten heeft Maaseik zich opnieuw hoog op de volleyballadder gekatapulteerd. Individuele prijzen, zoals Speler of Coach van het Jaar, zaten er nog niet in, maar voor de Ploeg van het Jaar bestaat er geen twijfel.
Dat is GREENYARD Maaseik, de Belgische landskampioen!!! Ploeg van dit jaar, en we doen er alles aan om dat in de toekomst ook te blijven.
